برای شب هایش برنامه داشت . وقت خوابش ، لوازم عبادت کنارش بود ، آب و مسواک .

هنوز خیلی به صبح مانده بود که بیدار می شد . قرآن می خواند : « مسلما در آفرینش آسمان ها و زمین و در پی یکدیگر آمدن شب و روز ، برای خرمندان نشانه هایی است . همانان که خدا را ایستاده و نشسته و به پهلو آرمیده یاد می کنند و در آفرینش آسمان ها و زمین می اندیشند که : پروردگارا ، اینها را بیهوده نیافریده ای . منزهی تو ، پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار ...»

از نماز ، رکوع و سجودش را خیلی دوست داشت ؛ هر کدام اندازه خواندن یک حمد طول می کشید .