ازهمه قشنگ­تر حال و روز او را علي عليه السلام  توصيف مي كند.علي عليه السلام  مي گويد : « رسول الله يك طبيب دوره گرد بود.» دلش نمي آمد كه خيلي با ابهت بنشيند آن بالا ، مريض ها  شرفياب حضور بشوند . لوازم معالجه اش را بر مي داشت راه مي افتاد دور شهر ، پي مريض ها .   « طبيب دوار بطبه »   

چي با خودش بر ميداشت ؟ يك دستش « مرهم » مي گرفت يك دستش « وَسَم » براي آنها كه فقط زخم داشتند مرهم مي گذاشت ؛ ولي بعضي ها ، دمل هاي چركي داشتند ، بايد جراحي هم مي كرد ؛ « وسم » مال همين كار بود . و وسم يعني داغ هايي كه قديم براي شكافتن استفاده مي كردند ؛ جراحي سرپايي .

علي  عليه السلام  مي گويد : « مرهم هايش كاري بودند ، اثر داشتند » . « أحكم مراهمه » و سم هايش هم حسابي بودند « و أحمي مواسمه » .

پ.ن:فاطمه شهیدی / خدا خانه دارد .