همان دم در نشست ؛ جمعیت زیادی مهمان پادشاه بودند اما او داخل خانه جایش نبود . یک وقت دید پادشاه لباسش را آورده و می گوید رویش بنشین خاکی  نشی ! جریر بن عبدالله هم آن را گرفت ، اما بوسید .

دعوتش که می کردند ملاحظه میزبانش را می کرد. مبادا کسی همراهش باشد که میزبان نمی خواسته . یک با ر وقتی برای مهمانی کسی همراهش شد ، دم در به صاحب خانه گفت : این مرد هم به دنبالم آمد . می توانی اجازه بدهی میتوانی ندهی .

بعد از غذا در حق میزبان هم دعا می کرد :

-          نمی خواهید به برادر خود پاداش دهید ؟

-          چه کنیم ؟

-          دعای برکت .    

پیام بر من ( چهل قدم با پیامبر ) / هادی قطبی